جزئیات اثر

پروانه، بلوغ داستان‌پردازی نمادگرایانه در بازی‌های ایرانی نقد بازی ارسال شده توسط حسین رجبعلی پور ارسال شده در :۱۳۹۴/۱/۲۳ اثری از :حسین رجبعلی پور درباره اثر :نقدی محتوایی بر بازی پروانه
دانلود نقد بازی
2.43 از 7 امتیاز
امتیاز کل : 58 /100

4 نقد داور

  • برهان قاسم زاده ۱۳۹۴/۴/۵ ۱۵:۰۶

    درود

    دوست عزیز نقد شما متاسفانه بیشتر جنبه بازگو کردن داستان بازی رو داشت که در بخش‌های مختلفی از آن نیز سعی شده بود تا به گیم پلی و دیگر بخش‌های بازی نیز پرداخته شود و البته در طی چند پاراگراف آخر سعی کردید که بیشتر در این مورد صحبت کنید اما بیشترین مانور شما بر روی بازگو کردن داستان بازی بود که به عقیده من در نقد این سبک از بازی‌ها جایگاهی ندارد و بهتر بود که مختصری در این مورد سخن می‌گفتید و سپس به بخش‌های اصلی آن می‌پرداختید.

    از مشکلات دیگر نقد می‌توانم به استفاده بی مورد از پرانتز برای بازگو کردن معانی برخی لغات ساده و همچنین عدم استفاده مناسب از ویرگول اشاره کنم. همین طور متاسفانه این نقد فاقد نمره و یا نکات مثبت و منفی بازی به صورت مختصر بود که از مهم‌ترین مشکلات این نقد به شمار می‌رود.

    در مجموع از لحاظ ادبی نگارش قابل قبولی داشتید اما سعی کنید که از فونت‌های بهتری استفاده کنید و همچنین به پرداخت جمله و پیوسته‌تر بودن آن‌ها نیز بیشتر توجه کنید.

    موفق باشید

  • آیدین نوری ۱۳۹۴/۴/۷ ۱۱:۰۶

    * سلام خدمت شما آقای رجبعلی پور عزیز.
    کاش به نظرات توجه می‌کردید و نقد خود را طبق گفته‌ی داوران تغییراتی می‌دادید. چرا که نقد شما واقعا نیاز به بازبینی مجدد داشت.
    پیروز باشید.


    ----------------------------

    سلام خدمت شما آقای رجبعلی پور عزیز.
    نقد شما خیلی خوب می‌شد اگر در چارچوب واقعی نقد بود و حجم بالایی از آن به داستان مرتبط نمی‌شد. خواننده علاقه‌ی زیادی ندارد تا موضوعات زیادی از داستان را بداند؛ چرا که وقتی می‌خواهد آن را تجربه کند دوست دارد برای‌اش تازگی داشته باشد نه آن‌که همه چیز آن را بداند.
    اگر مشخصات کلی بازی مثل سازنده، ناشر، سبک و ... را می‌نوشتید خیلی بهتر بود.
    اشکالات نگارشی و املایی اندک به چشم می‌خورد (کمی فاصله‌ها یکسان نیستند که باید همه‌ی آن‌ها را یک دست کنید. روی حروف ربط و اضافه بیش‌تر کار نمایید. استفاده از ویرگول در برخی جملات کاملا نابه‌جا است و در برخی از جملات که نیاز به مکث هست، ویرگول استفاده نشده است. بعضی از جمله‌ها ساده و صریح نیستند و می‌توانند ساده شوند. استفاده‌ی متوالی از فعل یکسان در جمله جالب نیست. وجود مقداری حشو دیده می‌شود. استفاده‌ی زیاد از پرانتز که در بعضی قسمت‌ها واقعا نیاز به وجودش نبود و ...) که در دوره‌ی گذشته داوران توضیحاتی در آن رابطه داده بودند.
    متاسفانه وجود اسپویل را ذکر نکردید و یک راست به بررسی داستان پرداختید و علاوه بر آن بیش‌تر حجم مطلب شما را داستان بازی فرا گرفته است تا بخش‌های دیگر.
    قسمت موسیقی و صداگذاری هم جای توضیحات بیش‌تری دارد.
    اگر نکات مثبت و منفی را به همراه امتیازات بازی ذکر می‌کردید بهتر بود.
    با بازخوانی دوباره‌ی مطلب خود و مطالعه‌ی مجلات معتبر گیم می‌توانید به موفقیت‌های خوبی دست پیدا کنید.
    انشالله سلامت و موفق باشید.

  • شایان ضیایی ۱۳۹۴/۴/۹ ۱۸:۰۶

    ضمن عرض سلام و خسته نباشید
    مقاله‌ی شما به عنوان یک مقاله‌ی تحلیلی ارزش بسیار زیادی دارد و خوش بختانه ادبیات مناسب شما هم باعث شده که خواننده از مطالعه‌ی مطلب لذت ببرد.
    اما مشکل بزرگ مطلبتان عدم یک پارچگی و تناسب آن است. شما در ابتدا به تحلیل شیوه‌ی نگارش و روایت داستان پرداختید و بعد بدون هیچ اخطار قبلی داستان بازی ره به طور کامل توضیح دادید. در نهایت هم به صورت اجمالی و ظاهرا از سر اجبار توضیحاتی درباره‌ی سایر بخش‌های بازی دادید.
    این در حالیست که عموما و در بررسی بازی هایی با سبک مشابه پروانه، گیم پلی در اولویت قرار دارد و باید نویسنده تمرکزش را بر روی این بخش معطوف کند و اطلاع از وقایع داستان را به خود گیمر بسپارد.
    با توجه به اینکه دوستان به سایر نکات اشاره کردند باید گفت که به هر حال قلم شما بسیار گیرا و شیواست و اگر بر روی ساختار مطالبتان بیشتر کار کنید مطمئنا موفق خواهید بود.
    ممنون

  • سیاوش شهبازی ۱۳۹۴/۴/۱۰ ۲۳:۰۷

    *با سلام مجدد
    1 - یک سری از نکاتی که قبلا عرض کرده بودم مرتفع شده که بابتشون تشکر می‌کنم.
    2 - هنوز مشکل عدم استفاده از علائم سجاوندی در برخی بخش‌ها به چشم می‌خوره.
    3 - هنوز اغراق در توصیفات از بازی دیده می‌شه.
    4 - بعضی جاها غلط املایی دیدم.
    5 - اصرار بر تحلیل زیادی بازی به سیخونک تبدیل شده. مثلا ایراد گرفتن به بیخیالی پدر و مادر فادیا، یا بی‌ربط بودن وصیت‌نامه به ساخت عروسک.
    6 - توصیف بازی پروانه به عنوان یک بازی تم دار! فانتزی، رئال، سورئال، گوتیک، نیهیلیستیک، ابسترکت و... همگی سبک هستن و این بودن یا اون بودن به منزله ارجحیت بازی نیست. درست اجرا شدنشونه که به بازی هویت می‌ده.
    در کل یک سری ایرادات برطرف شده و یک سری دیگه همچنان به قوت خودشون باقی هستن.
    با تشکر

    ----------------------------------------------------

    خیلی از مسائل رو دوستان بیان کردن. شخصا پیش از پرداختن به حواشی فنی نقد شما باید یک نکته بسیار مهم رو گوشزد کنم. در بخش تحلیل داستان شما، شاهد پارانویای ناخوشایندی بودم که قریب به یک دهه، و با گشوده شدن دروازه‌های اینترنت گریبان مملکت ما رو گرفته. این پارانویا هم چیزی نیست جز "نماد بیرون کشیدن از همه چیز".
    کلاغی که نماد ماهواره هست؟ البته ترسی توی دل من هست... تحلیل شما نشون می‌ده که خیلی بیشتر از چیزی که روایت ناقص و نیم‌بند بازی ارائه می‌کنه از داستان می‌دونید. اگر سازندگان واقعا قصد چنین چیزی رو داشتَن و من بی‌خبرم، واقعا به بیراهه رفتن.
    دوست ندارم در این مجال کوتاه تجربه چند ساله‌ام در این زمینه رو روایت کنم که واقعا جاش نیست. فقط به همین بسنده می‌کنم که ما دو نوع منبع داریم: منابعی که دانشمندان و تحلیلگران بر اساس دیده‌ها و تحقیقاتشون به تحریر درآوردن، و منابعی که عمدتا افراد فاقد تحصیل آکادمیک و دانش قابل اعتنا، بر اساس تصورات و تخیلاتشون، یا در موارد اندک، افراد دارای تحصیل آکادمیک، اما جویای نام نوشتن. اغلب متون نوشته شده پیرو مباحث فراماسونری و حکومت یهودیان بر صنعت سرگرمی و غیره و ذالک، اثر دست چنین کسانیه.
    در ادبیات وطنی خودمون چندین تحلیل بر آثار صادق هدایت داریم، اما بی‌طرفانه‌ترین و خردمندانه‌ترین‌هاشون رو می‌تونین از اساتید ناتل خانلری (از دوستان خود هدایت) و سیروس شمیسا سراغ بگیرید. کسانی که نه هدایت رو تا عرش بالا بردن و نه به فرش کوبیدن.
    در راستای همین مورد، تمجید بی حد و حصر شما از داستان و نمادگرایی اون در ابتدا، و سپس لحن نسبتا تندتون در رابطه با یک سری شخصیت‌پردازی‌ها با همدیگه همخونی نداره. کما اینکه عدم "تاکید" و نه "توجه" سازندگان بر یک سری مسائل خانوادگی، آنچنانکه در خیلی از بازی‌های خارجی هم دیده می‌شه، صرفا به خاطر این نیت بوده که یک "گیم" برای سرگرمی ساخته بشه، نه یک لوح مبلغ برای انتشار آرمان‌های وطنی/ انتقادی/ هالیوودی/ خانوادگی. به نظرم اتفاقا پروانه در جاهایی که نیت پیام‌رسانی داشته، مانند تاکید بر حس قدرت و استقلال کودک یا غلبه روشنی بر تاریکی موفق ظاهر شده.
    امیدوارم سوء تفاهم پیش نیاد و این نقد برادرانه من رو بپذیرید.
    اما نکات فنی:
    1 - یکی از مشکلاتی که بر نقد شما سایه انداخته، چکیده‌ایه از نکاتی که در بالا عرض کردم. و این چیزی نیست جز تحمیل آرمان‌ها و توقعاتی که از یک بازی ایرانی دارید، به عنوانی که چندان نشونه‌هایی از اون آرمان‌ها نداره. این خطاییه که هر کسی در طول دوران تجربی نویسندگیش مرتکبش می‌شه و پدیده‌ای غیرعادی نیست؛ اما پر واضحه که اجتناب از اون سندیت بیشتری به قلم نویسنده می‌ده.
    2 - استفاده از لغت "استیل" که یک لغت وامی از زبان انگلیسیه، در متنی که به یک بازی با تم فلکلور می‌پردازه، چندان زیبا نیست. ایراد چشمگیری نیست، اما گفتنش واجب بود.
    3 - در یکی دو قسمت شاهد عدم هماهنگی اجزای جمله و عدم استفاده از علائم سجاوندی بودم.
    4 - استفاده غلط از هموند (جدیت به جای جد)
    5 - در یکی دو مورد شاهد ضعف در توصیف بودم. (مثال: طراحی سه بعدی اشیاء متوسط به بالا است)
    6 - اغراق در توصیف به بیان نقاط ضعف بازی هم سرایت داشته و شاهد استفاده از عبارت "پخمه‌ترین غول آخر کل بازی‌های رایانه‌ای بودیم." لفظی که با جملات خوش نوشتار آغاز متن همخوانی نداره. یکی از خطاهایی که یک نویسنده می‌تونه مرتکب بشه، عدم هماهنگی احساس با عباراتیه که به کار می‌بره. شاید در نظر اول این لفظ بیانگر حس دقیق شما باشه، اما قطعا با یک مقایسه اجمالی، خودتون هم متوجه خواهید شد که راه بهتری برای توصیف نارضایتیتون از این بخش گیم‌پلی بود.
    7 - همانند مورد قبلی، در انتهای متن از عبارت "بازی‌ای قابل بازی کردن" استفاده کردین. شک ندارم که منظور شما بالا کشیدن این عنوان نسبت به خیلی از بازی‌های سرشار از باگ و ناقص ایرانی بوده، اما در اصل به تحقیر این بازی منجر شده. قطعا با کمی دستکاری در جمله‌بندی می‌تونید همین عبارت رو رساتر کنید. در ضمن، ساختار "بازی‌ای" از نظر نگارشی درست نیست. لفظی محاورست که وارد زبان نوشتار شده. خیلی از نویسنده‌های ما از این ساختار در دیالوگ‌های محاوره استفاده کردن که خللی بهش وارد نیست. اما استفاده از اون در متن مقاله زیبایی چندانی نداره. ترجیحا از جمله‌بندی دیگه‌ای استفاده کنید.
    8 - در رابطه با حجم پرداختن به داستان و گیم‌پلی بازی هم نظرم با همکارانم مغایره. به نظرم شما تصمیم درستی گرفتین. چرا که در بازی پروانه، تاکید اصلی بر داستان بازیه (فارغ از مقدار موفقیت سازندگان در پیاده‌سازی اون)، و گیم‌پلی بازی بسیار عریان ظاهر شده و پرداختن به گیم‌پلی، بیش از داستان، بناچار نویسنده رو مجبور به آب بستن می‌کنه. در مقابل از این حیث با همکاران موافقم که بهتره بخش قابل توجهی از جزییات داستان رو از مقالتون حذف کنید. تنها در موردی پرداختن زیاد به داستان موجهه که قصد پرونده رفتن در مورد بازی رو داشته باشیم. باز هم به این شرط که داستان برای مخاطب مورد نظر ما ثقیل باشه.

8 نظر (نمایش فقط برای صاحب اثر)